تقدیم به همه سیاست بازان وطنم در آغاز جنگ های زرگری انتخابات 88
"ای درختان عقیم ریشهتان در خاکهای هرزگی مستور
یک جوانهی ارجمند از هیچ جاتان رست نتواند
ای گروهیبرگ چرکین تار چرکین پود
یادگار خشکسالیهای گردآلود
هیچ بارانی شما را شست نتواند...!"
زنده یاد: مهدی اخوان ثالث (م.امید)
پ.ن: یادم آمد که یکبار دیگر این شعر را در وبلاگ قدیمی ام آورده بودم.
تکرار نا آگاهانه اش پس از چهار سال و آن هم درست در آستانه صف آرایی های مدعیان مدیریت مملکت، برایم جالب اما درد آور بود.
لینک یادداشت در بالاترین
4 comments:
حالا به نظرت چی کار کنیم؟من میگم انتخابات و حرف زدن از انتخابات رو تحریم کنیم بعد همه نفری ۵ بار از روی کوروش نامه بنویسیم و با صدای بلند بخونیم!بعد بریم پارک ملت کنار آب نما هر وقت آبها قطع شد هو بکشیم تا کشورمون درست شه
بد فکری نیست! میتونی بری پارک و هم کنار آب نما باشی و هم زیر آب نما بری، فرق نمیکنه. هر طور راحتی عمل کن و به فکر خودت باش چون من خیلی قبل تر از انتخابات دیگه اینجا نیستم.
Forever & ever & ever
اتفاقآ به نظر من تکرار بسیار آگاهانه ای است
همسرم!
و بودنمان به کردار درختی
که در هجوم بادهای سرد
جان سبز میدهد
برگ برگ
به مرگی زرد
به خانومی:
مرسی.
حالا که دارم میام، دیگه بودنمان
.جان سبز می گیرد
اما برای محکومین به زندگی در وطنم، برای اونها که بودنشون در هجوم بادهای سرد، جان سبز میده، خیلی دلم میگیره.
خیلی زیاد.
Post a Comment