آقای احمدی نژاد، دولت مهرورز! آیا فراموش کرده اید رستاخیزی هست و در درگاه خداوند باید پاسخگو باشید؟

آقای احمدی​نژاد، نمیدانم چه راهی را به چه مقصدی پیش گرفته​اید!
نمی​دانم هدفتان از این همه به لب رساندن جان آدمیان سرزمین​مان چیست؟
نمی​دانم چـرا این همه تبعیض میان مردم کشورمان با سایر کشورهـــای بی​خاصیت جهان قائل می​شوید؟!

آقا، دولت شما گوی سبقت را در کمک​های بلاعوض به تمام کشورهای جهان از سایرین ربوده است و همانطور که خود اعلام می​دارید، امروزه هرکس نیاز به کمک دارد اول به سراغ جمهوری اسلامی می​آید و از شما مدد می​طلبد!

نمی​دانم آیا اینان​که شما با ارقام میلیارد دلاری از آنان پذیرایی می​کنید و به آنها وام بلاعوض می​دهید می​دانند که مردم خود ایران تا چه حد در فقر و نکبت دست و پا می​زنند؟

آیا دانش​آموزان و دانشجویان لبنانی وقتی در مدارس شیک و فراتر از استانداردی که برایشان به​رایگان ساخته​اید تحصیل می​کنند به این می​اندیشند که دانش​آموزان ایرانی در آغل گوسفندان به درس خواندنشان ادامه می​دهند؟ آن​هم نه دانش​آموزان یک روستا، نه، این شهرستانی​های ما هستند که در آغل گوسفندان و در معرض ابتلا به انواع بیماری، تلاش می​کنند برای گشودن راهی به آینده!

آیا دولت و مردم سریلانکا که یکهزارونهصد میلیون دلار وام طولانی مدت از ما به هدیه! ستانده​اند و فقط 65 میلیون دلارش برای برق رسانی به روستاهایشان اختصاص یافته، می​دانند وزارت نیروی کشور ایران چه جنایاتی با زندگی الکتریکی مردم انجام می​دهد؟ آیا اصلا خود متولیان سازمان نیرو می​دانند با این همه نوسان و قطع و وصل بی​برنامه برق، در روز چند دستگاه یخچال و فریزر و تلویزیون و کامپیوتر و سایر لوازم برقی زندگی مردم را سوزانده یا نیم​سوز و از رده خارج می​کنند؟ و آیا می​دانید که تهیه مجدد یخچال و فریزر برای یک خانواده معمولی ایرانی در این روزگار نا​به​سامان یعنی چه؟ نه. نمی​دانید چون نیازی ندارید که بدانید!

آیا عرب​های خیانت​کار سوری که در هر اجلاس عربی​ای حکم به خروج جزایر سه​گانه​مان از نقشه جغرافیایی ایران را می​دهند، وقت استفاده از محصولات بزرگ​ترین کارخانه تولید سیمان خاورمیانه که در دمشق احداث کرده​اید، ما را به یاد می​آورند با سیمان پاکتی چهارده​هزار تومان اما نایاب؟

آیا کشاورزان افغانی وقت شخم​زدن کشتزارهای خشخاش خود با تراکتورهای اهدایی دولتمان، یادی می​کنند از صدها هزار کشاورز ایرانی که پنجاه سال پیش بیل به دست داشتند و الان هم بیل به​دست زمین را شخم می​زنند؟

شاید دانش​آموزان​شان وقتی کتب درسی چاپ ایران را در مدارس ابتدایی به رایگان دریافت می​دارند یادی از پدرانی کنند که در اول مهرماه هرسال از نداشتن پول خرید کتاب​های درسی، شرمسار روی فرزندانشان هستند. اما نه، کودکان افغان را چه به درک درد نداری پدران ایران!

لابد اعراب عراقی که هشت سال کوبیدند مملکت را و کشتند جوانان​مان را، وقت سکونت در خانه​هایی که برایشان ساخته​اید، یادی از همچون منی می​کنند که در دوسال اخیر، هر سال یک میلیون تومان به رهن و سی هزار تومان به اجاره لانه استیجاری​ام افزوده شده.

آیا اسلام که گفته "الجار ثم الدار" یعنی اول همسایه بعد خانواده، توضیح نداده این روایت زمانی معتبر است که فرزند آن خانواده از گرسنگی در حال موت نباشد؟

اینجا هفتاد میلیون در حال مرگند و شما هم​چنان در حال ریختن سرمایه من و هم​وطنانم به انبان نه فقط همسایه، بلکه تا آن​سوی کره زمین... تا ونزوئلا و هر ناکجا آباد دیگری که به ما هیچ ربطی ندارد هستید.

این حرام است آقای دولت مهرورز، حرام است و در درگاه خداوند نیازمند پاسخ.
رستاخیز را فراموش نکنید آقای احمدی​نژاد!

لینک این یادداشت در بالاترین